3. İZİ KALAN ANILAR
AHZAR-
3. İZİ KALAN ANILAR
Geçmiş.
Dün yaşananlardan sonra eve kendimi atmam, ağlamalarımı yutmam çok sürmemişti. Anneme hiçbir şey çaktırmamak için özel bir çaba içine girmiştim. Neyseki sonunda o günü de atlatmıştım.
Sabah olduğunda yine erkenden olan dersime gelirken aklımı her şeyden temizlemiş olsamda biraz hasta hissediyordum sadece kendimi. Dün yağmurun altında kaldığım için olmalıydı. Korhan Yağız Asraner aptalı yüzündendi. Yağmura kalmıştım ve dönüş yolu boyunca da yağmur tepemdeydi. O ise lüks aracına binip hızla uzaklaşmıştı, ağlarken bir an dönüp ona baktığımda en son yaptığı şey buydu. Bir an bile dönüp bana bakmamıştı. Başımı iki yana salladım, bakmasına gerek bile yoktu ki... bu ne saçma bir düşünceydi?
"Ara versek iyi olacak," diyen ses Deniz'e aitti, ben düşüncelere dalmışken bakışlarımı ona diktim o an. "Hasta görünüyorsun."
Şimdi öğle arası ders anlatmak için hep geldiğim o kafeye gelmiştik, uzun sürmüş ve ara versek bile iki saatimizi burada ara ara sohbet muhabbet ederek ama çoğunlukla ders çalışarak geçirmiştik.
Başımı hafifçe salladım. "Verelim," dedim elimde tuttuğum kalemi sayfaların üzerine koyarak sırtımı geriye yasladım.
Deniz iyi bir çocuktu. Zengin, kültürlü ve sınıf ayrımı yapmayan, sadece derslerine odaklı biriydi. O zekiydi ve bu üniversiteyi bursla kazananlardan biriydi. Deniz garsona işaret verirken garson saniyeler içinde yanımızda belirdi. "Buyrun," dedi yavaşça.
"İki sıcak çikolata alabilir miyiz?" diye sordu beni şaşırtarak. Kahve isteriz sansam da şu soğuk havada bana en iyi gelecek şeydi sıcak çikolata...
© 2026 Gizem Yiğit. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz ve paylaşılamaz.
Bu bölüm telif hakkıyla korunmaktadır ve yazdırılamaz. © 2026 Gizem Yiğit
Paragraf Yorumları
Bir paragrafa tıklayarak yorum yapabilirsiniz