9. İKİLEM
AHZAR-
9. İKİLEM
Geçmiş.
Kalbimin şu sıralar yoğun bir mesaide olduğunu, aklımın bulandığını, bulutların üzerinde gezdiğimi biliyordum.
Çünkü Korhan Yağız Asraner sürekli etrafımda dolanıyordu. Onunla geçen günümüzden sonra ilgisi hâlâ devam ediyordu. Deniz'le pazar günü onun tahmin ettiği gibi yemeğe çıktığımızda onlarca homurtulu mesajla yüzümde gülümseme oluşturduğunda Deniz'le açık açık yanında sadece arkadaş olduğumuz için durduğumu söylemiştim. İlerisi için ümidini keserken, duygularını etkileyecekse uzaklaşacağımı söylemiştim. Ama anlayışlı bir adamdı, arkadaş kalmaya devam edecektik.
Bu Korhan'ın hoşuna gitmiyordu. Çünkü ona göre duyguları olan bir adamın arkadaş gözüyle bakması imkansızdı. Daha iki gün önce tam karşıma geçmiş çatık kaşlarının altında yanan gözleriyle bana bakıyordu. Ve şu sözleri söylüyordu:
"Şöyle düşün, kalbime düşen bir Yağmur var..." dediğini hatırlıyordum, mimiklerine kadar aklımdaydı. "O yağmur bir daha beni ıslatmayacak dersem, bil ki seninle taşak geçiyordumdur. İmkansız kızım."
Kesinlikle tatlı bir adamdı. Dört haftadır bulduğu her fırsatta yanımda olmaya çalışıyordu. Bazen alakasız derslere giriyor, yanıma oturuyor ve saçlarımla oynuyordu. Tüm bunlar olurken insanların fısıltıları ve gözleri beni rahatsız eden en büyük şeydi. Bu bir aylık süreçte hâlâ ne olduğumuz belirli olmasada beraber vakit geçiriyorduk. Bu konudan şikayetçi değildim, birbirimizi tanıyorduk en azından.
Tüm bunların yanı sıra o muhteşem grup üyeleriyle tanışmıştım. İçlerinden biri kız kardeşiydi zaten, Verda'ydı ismi. Öylesine tatlıydı ki, beni gördüğü her yerde kolları arasına alarak sarılıyordu. Sevdiğim bir diğer kişi kesinlikle Batu'ydu, çünkü samimi tavrı ve esprili haliyle beni uzun yıllardır tanıyormuş izlenimi veriyordu bana. Ama diğer üyeler, hele ki içlerinden biri... bana garip bakışları atıyordu. Işıl, söylediğine göre çocukluk arkadaşıydılar Yağız'la ve gözlerini onun üzerinden ayırmaması beni rahatsız ediyordu. Bazen bana küçümseyici bakışlarını da yakalıyordum. Çokta sikimde. Onun dışında; Enes, Alp, Simge... Her birine nötrdüm. Beni sadece izliyorlardı, bazen sohbetlere dahil olsalarda gözlemliyor gibiydiler. Yağız'la beni, yan yana inceliyorlardı. Fısır fısır bir şeyler konuştuklarına şahit olmuştum bir ara. Kim bilir ne diyorlardı hakkımda...
Düşüncelerim beni içine iyice çektiğinde üzerime fırlatılan basketbol topuna dikkatimi veremediğim için koluma sertçe çarparak zeminle buluştuğunda kaşlarımı çatarak avucumun tekini topun denk geldiği yere çıkararak okşadım orayı. "Deve! Ne diye üzerime atıyorsun?" diye sordum huysuz bir sesle.
© 2026 Gizem Yiğit. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz ve paylaşılamaz.
Bu bölüm telif hakkıyla korunmaktadır ve yazdırılamaz. © 2026 Gizem Yiğit
Paragraf Yorumları
Bir paragrafa tıklayarak yorum yapabilirsiniz