11. ''TEK KİŞİLİK SAVAŞ''

SIFIR NOKTASI

11. ''TEK KİŞİLİK SAVAŞ''

05 October 2026 194 görüntülenme

WILDES- Bare

"Size yemin ederim ki vuruldum. Ellerimle kapatacak, akan kanı durduracak bir yaram yok ama vuruldum. Bu, vurulmaların en kötüsü."

N O K T A S I

11. "TEK KİŞİLİK SAVAŞ"

Karanlık hissedilir bir yoğunlukta; kirpiklerimin her teli arasına çırılçıplak bir kıvamda serilmiş. Gecenin bir vaktinde miyim? Zifiri karanlık çünkü. Hissediyorum. Belki de, yalnızca ben gece sanıyorum. Gün mü gece mi? Ayrımını bile yapamıyorum. Bilincim karşısında yaşadığım en ağır direnişin adını koyuyorum; yenilgi.

"Aksa," diye sesleniyor biri, sesi uzak ve ölçülü. "Uyan."

Karanlığın damağımda bıraktığı tadı alıyorum; fazlasıyla acı. Belirli bir frekans tutturmuş kalp atışlarımı kıran, somut bir anın bekçisi gecenin bilmem kaçı. Dördü, ya da beşi. Peki, kim bu? Babam mı? Onun sesi hiç böyle yaklaşmaz bana. Genelde, kıyamaz gibi çıkar. Eh, bu gerçeği de biliyorum.

Aslında, gözlerimi bir türlü açamadığımı fark ettiğim kısacık bir anın içerisine hapsolmuşum, ısrarcı karabasanlar aynı güçlü baskıyla ayrılmıyor oradan; dipsiz bir karanlığın dikişlerini patlatmak için gerilen göz kapaklarımın da yaşardığını hissedebiliyorum. Uyanamıyorum. Karanlıktayım. Bir kâbusun içinde, tek kişilik bir savaştayım.

"Sergen! Koş!"

Paragraf Yorumları

Bir paragrafa tıklayarak yorum yapabilirsiniz