27. ''SINIRLARI KÜLDEN''

SIFIR NOKTASI

15
18px

27. ''SINIRLARI KÜLDEN''

474 görüntülenme

0
N O K T A S I
27. "SINIRLARI KÜLDEN"💬 3
Doğruyu ayıkla, yanlışı alnının çatısından vur, demişti babam bir keresinde.
Sergen Alatan.
Emniyet Müdürü, Sergen Alatan.
Bir zamanlar, körü körüne bağlanacağım yolu tarif etmişti bana. Ben de doğrum kabul etmiştim. Doğru yaşayabilmek için. Yanlış adresler, yanlış sokaklar, yanlış rotalar... belki de en çok bu sebepten bilmemiştim. Pusula babamın elindeydi çünkü; babam da ya yanımda, ya da yanı başımdaydı. Dedim ya... bir zamanlar.
Donuk, buzdan gözlerim birden ellerime doğru kaydı istemsizce. Rengini kaybeden, ince uzun parmaklarıma baktım. Yaklaşık yedi saniyenin beşinde de yaptığım gibi.
Kan. Ellerim.
Ellerime bakıyorum. Hiç istemediği kadar tanışıktı artık silahlarla. Ağırlıklarının avuçlarıma bıraktığı hissi biliyordum. Patlayan silah seslerinin uğultusu kulaklarımda ve kokusu da ısrarla burnumun ucundaydı sanki. Tenimde nereden aldığımı bilmediğim yaralar ve ağrılar da vardı. Görse beni, tanımazdı şimdi. Babam. Çünkü... ben de onu tanımazdım.
Parmaklarımı bir anlığına avuç içlerime gömdüm ve gözlerimi yumdum kısacık. Sessizliğin kıyısından ağırca yükselen sesleri duyuyordum. Bulunduğum odada bir şömine vardı mesela ve tüm gürültü ona aitti. Odunların çatırtısı, birbirine karışan alevler... Ateşe ulaştığında... Babamın sesi de duyuluyordu sanki. Uzakta değildi. Bana tam da söylediği gibi bir kulağımdaydı. Son noktada.
Paragraf Yorumları

Bir paragrafa tıklayarak yorum yapabilirsiniz