6. ''ATEŞ ve SU''
SIFIR NOKTASI
6.''ATEŞ ve SU''
Üzeri çizili bir gerçek de şu ki: İnsana en çok hisleri ömür biçebilir.
Dozu olmalı, miktara bağlı kalmalı insan. Çoğu zarar, fazla yaşanan her şeyin; bizim ezberimiz bu. Bana ise babamdan öğretilen. Çok sevme, çok bağlanma, çok üzülme, çok düşünme... Öylesine bir yabancı ise konu, asla düşünme. Tekrar ediyorum şimdi kendime. Hallettin işte. O kadar. Vicdanının sesini ve azabını duymaktan kaç. Kulaklarını tıka, yapılan iyiliği görmezden gel. Geçip gider, zamana takılıdır her an ve her anda önüne çıkan.
Bencil ve nankör ol, kötülere karşı kurulması şart olan denge bu.
Bu yüzden hiç sorun olmamalı, Gün. Unutulur her şey, sonsuza dek sürüklenmez bizimle. Bilmen de gerekir; insan doğuştan değil, yaratılıştan unutmaya meyillidir.
Titrek bir nefes çektim içime.
Gecenin bir yarısıydı. Birkaç dakika kadar önce araba tekerlekleri ağır bir manevrayla iki katlı evin bahçesinde durmuştu ve kırpmadığım kirpiklerim arasındaki gözlerim o birkaç dakika boyunca karşımdaki boşluğa asılıp kalmıştı öylece. İtiraf etmekten ışık hızıyla uzaklaştığım bir gerçek kuyruğuma takılmıştı çünkü kendimi kötü hissetmekten alıkoyamıyordum. İstemsizce çoğalan, insani bir duyguydu. Siktiğimin köstebekliği. Pişman olmak, düşünmek bile gereksizdi hâlbuki. Yanlış yapmadığıma emindim. Ne nankör olduğumu hissedecek kadar çok zaman geçirmiştik ne de bencil hissedebileceğim kadar iyi bir adamdı. Kötüydü.
Kötü olmak zorundaydı. Bir Karalav’dı. Seçeneği olamazdı.
Bu kadar düşünecek ne vardı ki üstelik? Bilse ya da bir ihtimal öğrenecek olsa bile hayal kırıklığına uğrayacak bir adam olmadığı açıktı. Öte yandan, kuşkusuz öğrenecekti. Babamın tehlike sirenleri çalan sözlerindeki en net sebep, belki de bilinen ve tahmini hiç zor olmayan bu gerçekti. Boris Karalav bedel ödeten bir adam mıydı? İntikam alır mıydı? Taş çatlasın iki kez gördüğü bir kızın evine zorla sızıp tek amacının bir böceği yerleştirmek olduğunu anladığı an, söz konusu kaçak olan babası olsa bile göz yumar mıydı? Ölümcül bir zehir pompalanıyordu kalbimde ve kan damarlarımın arasında süzülüp giderken endişe ediyordum.
© 2026 Gizem Yiğit. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz ve paylaşılamaz.
Bu bölüm telif hakkıyla korunmaktadır ve yazdırılamaz. © 2026 Gizem Yiğit
Paragraf Yorumları
Bir paragrafa tıklayarak yorum yapabilirsiniz