1. ARAF
mabel matiz, ahu
1.ARAF
"Bu defanın diğerlerinden farkı ne? Ne olabilir yani?" Oturduğum yerde ayaklarımı ileri geri gelişigüzel sallarken etrafı didik didik ederek inceleyen anneme dikmiştim gözlerimi. Derin bir nefes aldım usulca. "Her yıl geliyorlar zaten, ne bu hazırlık? Ne bu özen?"💬 7
"Bu kez kalabalık geliyorlar kızım, ikinci katın neredeyse tamamını ayırttılar. Sen düşün," dedi annem ters bir bakış atarak önüne döndü ve yastıklara pat pat vurarak yerleştirdi yatak başlarına. Ardından ellerini beline koyarak odayı turladı koyu yeşil gözleri. "Kardeşleri, aile dostları... yıllardır dostumuz olan insanları mahcup mu edelim?" Sert ve sesli bir nefes aldı. "Ayrıca memnun kalmalılar ki, bizim de işimize yarasın...."
"Yarın amcamlar da geliyormuş," dedim yüzüm düşerken. "Beleşçiler..."
Annem tüm bedenini bana doğru çevirerek çatık kaşları aşağısından kınar gibi baktı gözlerime. "Ne kadar ayıp," dedi ayıplar gibi kızarak, birkaç adım üzerime yaklaştı. "Babanın yanında bunları söyleme... sonra tartışıyorsunuz uğraş dur küslüğünüzle."
"Biz zaten babamla küsüz."
"İki gündür inadım inat gez kızım, tamam mı aferin sana!" Öfkesi odayı ateşe verebilirdi. "Bi' de amcanlara beleşçi dediğini öğrensin tam olsun! Ha, aferin... sen böyle burnunun dikine dikine git."
"Ne yani? Yalan mı?" diye sordum, oturduğum masanın üzerinden yere atlayarak. "O geri zekalı kızları her seferinde bana hava basmak için geliyor buraya, bilmiyor muyum ben sanki?"
"Havasını atacağı neyi var? Sen her şeye sahipsin." Histerik bir şekilde güldü. "Onun yaptığı yatıştırmak değil. İyi olduğu şeyi göze sokup kendini ispat etmek... anla şunu."
© 2026 Gizem Yiğit. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz ve paylaşılamaz.
Bu bölüm telif hakkıyla korunmaktadır ve yazdırılamaz. © 2026 Gizem Yiğit
Paragraf Yorumları
Bir paragrafa tıklayarak yorum yapabilirsiniz