16. BİR KAPI ÖTESİ
16. BİR KAPI ÖTESİ
Tüm eksenim kaymışçasına dengemi yitirdiğim saniyeler zihnimde bilinçsizce tekrarlanırken gözlerimi yavaşça aralamak için birkaç saniye daha bekledim. Uykunun derinliklerinde bile terk etmeyeceğini anladığım o his ânında akın etmişti üstüme. Ele geçirilmiştim resmen. Gözlerimi daha sıkı yumdum ve yorgana sarıldım iç çekerek. Etraf sessiz olduğundan uykuya dalıp duruyordum ve bu kez gözlerimi araladığımda karanlık da çökmüştü. Demek ki çok daha uzun bir uykudaydım bir süredir.
İlk saniye pazar günü olduğundan sıkıntı etmemiştim. Ama sersemliğim ısrarla geçmek bilmiyordu. Uykusuzluktan kaç saatlik bir uyku için bayılır gibi yatağımın yolunu tutmuştum, hatırlamıyordum ama hiç bu kadar keyifle uyuduğumu da hissetmemiştim.
Dudaklarımı ıslatarak gözlerimi sonunda aralayabildim. Karanlık beni karşılayan ilk şeydi. Tül perdeleri geçip odayı ay ışığına boyayan gece olmasaydı büsbütün karanlık tarafından çevreleneceğimi biliyordum. Araf Altemur dışında. O uykumda bile çevreliyordu zihnimi. Akıl almaz bir şeydi. Aptal aptal sırıtmak için bir bahanem daha vardı ayrıca.
Öpüşmüştük. Kontrolsüzce.
Dudaklarımı istemsizce sıkarak güler gibi histerik bir nefes verdim burnumdan. Sanki... dudaklarının baskısı hâlâ yerli yerindeydi. Hâlbuki saatler geçmişti ama hissettirdikleri öyle hatırlanasıydı ki, öpüşmemiz sadece bahaneydi. Bir an sessizliğin arasında gözlerim komodine doğru kaydığında yüzüğüm ve telefonum görüş açımı kapladı. Uyumadan önce çıkarmıştım. Araf'ın yanında ise parmağımdaydı. Eğer takmamış olsaydım üzülür müydü? Sanırım.
Sırtımı doğrultarak yorganı kavrayan parmaklarımı gevşettim ve komodin üzerinde duran telefonuma uzanarak elime aldım. Dirseklerim üzerinde yatağa yaslanarak ekranı açtığımda saatin akşam neredeyse on bire yaklaştığını fark ettim ama buna şaşırmamı engelleyen bildirimler ve birden fazla cevapsız arama ile karşılaşmam oldu. Alt dudağımı dişlerim arasına gönderdiğimde kalp atışlarımın dizginlerini koparan isim hemen gözlerimin içine bakıyordu. Araf.
Telefonum sessizde olduğundan hiçbir haltı duymasam da, beş arama ve daha fazla sayıda mesaj vardı.
Araf:
Adamda akıl koymuyorsun. (19.30)
© 2026 Gizem Yiğit. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz ve paylaşılamaz.
Bu bölüm telif hakkıyla korunmaktadır ve yazdırılamaz. © 2026 Gizem Yiğit
Paragraf Yorumları
Bir paragrafa tıklayarak yorum yapabilirsiniz