15. İHLALLER ve AŞAMALAR
15. İHLALLER ve AŞAMALAR
Sayısız parçadan bir bütün yapmak, bütünü parçalamaktan daha zor. Hayatın yapbozuna benzer bir hesaplaşma. Biri eksikse bini de eksik kalır. Olduramazsın. Oldukça basit bir matematik. Tüm hayatım boyunca geçtiğim yerlerde, gördüğüm derslerde ve kurduğum herhangi bir ilişkide bile değişmez bir denge bu.
Bir şeyleri ilerletmenin ağırlığı olduğunu da biliyordum. Çünkü ben genelde başladığım işlerin sonunu getirmekten acizdim ve aynı zamanda her işimi yarım bırakmayı alışkanlık edinmiştim. Ama bu kez... hiçbir şeyi bu kadar istememiştim.
Uykuya düşkün olduğumu sağır sultan bile biliyordu ve eğer bir adam beni sabahın kör sayacağım bir vaktinde o yataktan çıkarabiliyorsa ciddi anlamda bir şeyler değişmişti. Başım dertteydi. Kendimle ve elbette onunla. Kalbimin hızlı atışları, karnıma saplanan krampları ve durmaksızın sırıtmak için an kollayan dudaklarımı da hesap edecek olursam dün geceden bir Araf Reha Altemur geçtiği yeterince belli oluyordu.
Sersemlemiştim.
Uyanır uyanmaz kendimi banyoya atmıştım. Sıcak bir duşun ardından dolabın karşısına geçip ne giyeceğimi düşünmek asıl meseleydi. Abartı olmamalıydı. Kahvaltıydı sonuç olarak. Ne giyecektim öyleyse? Güzel olmam şarttı. Kalbim göğsümün ardında çarpıntı tutturduğunda dudaklarımı birbirine bastırarak yutkundum. Saçlarımı ne yapacaktım? Kurutmuştum ama şekilsizdi. Böyle mi kalsaydı yoksa? Araf Altemur en çok ne seviyordu? Dalgalı mı? Düz mü? Düşünme, Tamay. Ne seviyorsan onu yap.
Alt dudağımı dişlemeye başladığımda derince ofladım ve beyaz iç çamaşırlarımı kurulayıp losyon sürdüğüm bedenime geçirdikten sonra yeniden dolabın karşısına geçmiştim. Altıma mini bir kot etek, üzerime ise lacivert bir kazak giymeyi seçtim. Beyaz, bilekten biraz yukarda biten çoraplarımı ayaklarıma geçirdiğim sırada yatağın üzerine fırlattığım telefonum titredi.
Telefona doğru uzanıp yatağa yasladım bedenimi. Saçlarımı yanaklarımdan geriye itekleyip ekranı açarken kalp atışlarım damağımdaydı. Mesaj kısmına girdim titremesini zor zapt etiğim parmaklarımla.
Araf:
Günaydın.
Bana ne zaman gelmeyi düşünüyorsunuz, sevgili Tamay Altemur?
Bana ne zaman gelmeyi düşünüyorsunuz, sevgili Tamay Altemur?
© 2026 Gizem Yiğit. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz ve paylaşılamaz.
Bu bölüm telif hakkıyla korunmaktadır ve yazdırılamaz. © 2026 Gizem Yiğit
Paragraf Yorumları
Bir paragrafa tıklayarak yorum yapabilirsiniz