23. YAN YANA
23. YAN YANA
Her sır bir gün muhakkak ortaya çıkmak isteyerek saklanır. Artık gerçek de olsa, aşık da olsan, bir peri masalında olduğuna da inansan...
Önemi yok. Kaçacak delik arama isteğimin önüne geçemediğim kısa bir anda daha çok farkına varıyordum bunun. Babama bakıyorum, gözlerine... en derinine erişmek istercesine bakıyorum ona. Kağıttan başını kaldırıp da göz göze kaldığımız o hızlıca geçen birkaç saniye boyunca nefesimi tutup izliyorum tepkisini. Kanımın sıcaklığı uğultu olup kulaklarıma kadar tırmandığından hafif bir çınlama da hissediyorum.
Her şey boynuna dolandı, Tamay. Bir yalan daha...
''Baba-''
''Baba ne? Ne babası? Bu ne?'' diye sordu fırtına öncesi sessizliğe bürünen sesiyle. "Ne anlaşması bu? Bu ne Tamay?"
Tüm kelimeler kaybolmuş gibi kalakaldım.
"Evli değil misiniz siz?"
"Baba, öyle değil..."
"Ayakta mı uyuttun beni?" Üzerime bir adım yaklaşırken gözleri kısılmıştı. Teninde tüm renkler uçup elleri titreyen tek kişi ben değildim. Babam da benimle birlikte yere her an yığılacakmış gibi büyük bir kırgınlıkla bana bakıyordu. ''Bu ne demek oluyor Tamay? Ne demek bu! Ne sözleşmesi?! Neyin sözleşmesi bu! Bu kadarını yaptım deme bana!''
© 2026 Gizem Yiğit. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz ve paylaşılamaz.
Bu bölüm telif hakkıyla korunmaktadır ve yazdırılamaz. © 2026 Gizem Yiğit
Paragraf Yorumları
Bir paragrafa tıklayarak yorum yapabilirsiniz